facebook-fan-page

  • Greek
  • English (United Kingdom)
  • Italian (Italy)

Ιωάννης Μεταξάς (1871 - 1941) – Στρατιωτικός & Πολιτικός

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ ήταν Ιθακήσιος πολιτικός και στρατιωτικός που γεννήθηκε στις 12 Απριλίου του 1871. Απόγονος των Αντζουλακάτων της παλαιάς Βυζαντινής οικογένειας των Μεταξάδων. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων με το βαθμό ανθυπολοχαγού του μηχανικού το 1890. Ο Ιωάννης Μεταξάς συμμετέχει στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο και δύο χρόνια μετά συνεχίζει τις σπουδές του στην Πολεμική Ακαδημία του Βερολίνου. Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1903 και συμβάλει τα μέγιστα στην αναδιάρθωση και στην οργάνωση του Γενικού Επιτελείου Στρατού, σαν έμπειρος πλέον αξιωματικός. Από το 1910 έως το 1912 ο Ιωάννης Μεταξάς διετελεί υπασπιστής του τότε Πρωθυπουργού και Υπουργού των Στρατιωτικών, Ελευθερίου Βενιζέλου και μετέχει στους δύο Βαλκανικούς πολέμους ως αξιωματικός του Επιτελείου του Βασιλέως Κωνσταντίνου Α'.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

Με την ιδιότητά του αυτή ο Μεταξάς μεταβαίνει μαζί με το Βίκτωρα Δούσμανη στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να υπογράψει το πρωτόκολλο παράδοσης του τουρκικού σώματος στρατού που διοικεί ο στρατηγός Ταχκσίν Χασάν Πασάς, στις 26 Οκτωβρίου 1912. Τον Δεκέμβριο του 1912 μεταβαίνει στο Λονδίνο ως στρατιωτικός σύμβουλος του τότε Πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου, προς διαπραγμάτευση των όρων της σύναψης ειρήνης με την Τουρκία. Τον Απρίλιο του 1913 ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ προάγεται στο βαθμό του Ταγματάρχη και στέλνεται στη Σερβία για τη σύναψη της συνθήκης. Κατά το δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο λαβαίνει μέρος ως διευθυντής του Γραφείου Επιχειρήσεων, ενώ μετά το πέρας του πολέμου και σε αναγνώριση των ιδιαίτερων στρατιωτικών του ικανοτήτων και υπηρεσιών προάγεται σε αντισυνταγματάρχη και τοποθετείται διευθυντής Επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Με τη στήριξη του βασιλιά Γεωργίου Β’ χρίζεται πρωθυπουργός στις 13 Απριλίου 1936 και παρόλο που στις 4 Αυγούστου του 1936 εγκαθίδρυσε δικτατορία στη χώρα (γνωστό και ως ’’ Κίνημα της 4ης Αυγούστου’’), άφησε μια σημαντική παρακαταθήκη στη χώρα, ενισχύοντας τις κατώτερες τάξεις και ασκώντας κοινωνική πολιτική (δημιουργία του Ι.Κ.Α, η θέσπιση 8ωρου, η βελτίωση των συνθηκών εργασίας και η αύξηση ημερομισθίων, ήταν μερικά από αυτά), αλλά και προετοιμάζοντας τη χώρα όσο καλύτερα μπορούσε για την επερχόμενη λαίλαπα του 2ου Π.Π. Ως δικτάτορας ποινικοποιεί τις απεργίες, εφαρμόζει λογοκρισία στο τύπο και διώκει τους κομμουνιστές.  

Ο Μεταξάς συνδέεται περισσότερο με τη λακωνική αρνητική απάντησή του στον πρέσβη της Ιταλίας Grazzi, το πρωινό της 28ης Οκτωβρίου 1940. Το ‘’ΟΧΙ’’ εξέφραζε τη θέληση του ελληνικού λαού να ζήσει ελεύθερος ή έτσι μας τα έλεγαν.....

Σε εκείνες τις ιστορικές συνθήκες το «όχι» του Μεταξά ήταν το «Ναι» του φασιστικού καθεστώτος της μεταξικής δικτατορίας υπέρ της Αγγλίας και όχι υπέρ των ελευθεριών του ελληνικού λαού. Και τούτο για δύο λόγους: Πρώτον, διότι το ελληνικό κράτος, οι προύχοντες, οι κοτζαμπάσηδες του ελληνικού κράτους (και όχι φυσικά ο πένητας ελληνικός λαός) είχαν άρρηκτους δεσμούς διαπλοκής με το βρετανικό κεφάλαιο. Δεύτερον, διότι σε κρίσιμες στιγμές (όπως ένας Παγκόσμιος Πόλεμος) οι επιλογές στρατοπέδου από τους «Μεταξάδες» δεν γίνονται με βάση την ιδεολογία τους. Οι «Μεταξάδες» επιλέγουν συμμάχους σύμφωνα με τα ταξικά συμφέροντα που αυτοί εκπροσωπούν. Και τα ταξικά συμφέροντα που εκπροσωπούσε ο Μεταξάς και το καθεστώς του, ήταν απολύτως εξαρτημένα και διασυνδεδεμένα με την Αγγλία. Γεγονός που δεν θα μπορούσε να παραβλέψει ο – και κατά τα άλλα – πολύ καλός φίλος του Γκαίμπελς, ο Μεταξάς.

Τον Ιανουάριο του 1941 κι ενώ ο ελληνικός στρατός απωθούσε τους ιταλούς στο αλβανικό μέτωπο, ο Ιωάννης Μεταξάς πεθαίνει κάτω από ύποπτες σύνθηκες. Η επίσημη εκδοχή λέει για δηλητηρίαση από φίδι στο κήπο του σπιτιού του στη Κηφισιά, αλλά πολλοί πιστεύουν ότι τον δηλητηρίασαν.

 

 

 

 

 

 

 

 

247